Provincie en gemeenten gaan intensief samenwerken om het groene karakter aan weerzijden van Haarlem te versterken. Voor zowel de Binnenduinrand als de rijksbufferzone Amsterdam-Haarlem is hiertoe een intentieverklaring ondertekend.

De Binnenduinrand ligt tussen de zee en de ringvaart (Haarlemmermeer) en loopt van de grens met Zuid-Holland tot het Noordzeekanaal. De rijksbufferzone is het gebied tussen Velsen, Haarlem, Hoofddorp, Schiphol, Amsterdam en Noordzeekanaal. De stedelijke druk op beide gebieden is groot. Tegelijkertijd zijn beide groene longen belangrijk om de metropoolregio aantrekkelijk te houden. Niet alleen voor bewoners, maar ook als vestigingsfactor voor bedrijven.

De onlangs ondertekende intentieverklaring maakt duidelijk dat de betrokken overheden serieus werk gaan maken van het versterken van de groene potentie van beide gebieden. Handtekeningen zijn gezet door de bestuurders van de provincie Noord-Holland en de gemeenten Haarlem, Heemstede, Bloemendaal, Velsen, Zandvoort, Haarlemmerliede en Spaarnwoude, Amsterdam en Haarlemmermeer. Onder aanvoering van de Haarlemse wethouder Rob van Doorn en gedeputeerde Rob Meerhof gaan de betrokken overheden nu als eerste stap samen met maatschappelijke organisaties en ondernemers ontwikkelstrategieën opstellen.

Van Doorn benadrukte dat beide gebieden een impuls nodig hebben om hun groene toekomst veilig te stellen. De wethouder noemde de intentieverklaring in dit licht een belangrijk vehikel om waar te maken waar in feite al jaren over wordt gepraat. “Regelmatig hebben we aangegeven meer kleur te willen geven aan het wat bleke karakter van binnenduinrand en bufferzone. Met het zetten van onze handtekeningen geven wij aan vanaf nu één lijn te trekken. Samen gaan we nu voor de lange termijn plannen opstellen om de gebieden meer gezicht te geven en het ecologische gehalte te versterken.”

Meerhof liet weten dat hiertoe nog dit jaar een visie wordt opgesteld, met als raamwerk de groenblauwe structuur. “Hierin geven we aan welke ontwikkelingen wel en welke niet wenselijk zijn. Het wordt namelijk steeds moeilijker om de toenemende ruimtevraag te weerstaan en verrommeling te voorkomen. Uitgangspunt is dat we de gebieden vrijwaren van verdere verstedelijking. Zodra de visies klaar zijn, zetten we de schouders onder het opstellen van een uitvoeringsprogramma met concrete projecten.”

De gedeputeerde benadrukte dat een en ander niet betekent dat de gebieden op slot gaan. Integendeel. “Waar mogelijk gaan we de recreatieve mogelijkheden versterken. Dit betekent ook dat ondernemers met goede ideeën de ruimte krijgen, mits zij dit op verantwoorde wijze willen doen.” Met name de bufferzone Amsterdam-Haarlem biedt in dit opzicht volgens Meerhof veel kansen. “Neem de ontwikkelingen rond Sugar City in Halfweg. Wat daar gebeurt is geen bedreiging, maar kan juist bijdragen aan wat wij voor ogen hebben. Denk aan de mogelijkheden van fietsverhuur, horeca en het beter bereikbaar maken van het gebied per spoor dankzij het nieuwe station.” Nu financiële middelen vanuit het rijk onzeker zijn, is het volgens hem sowieso verstandig om ontwikkeling in het landschap in economisch perspectief te plaatsen. “Dat past ook in de opvatting dat onze metropolitane landschappen een vestigingsfactor zijn. Laten we dat zichtbaar maken. Dat helpt wellicht ook bij het aantrekken van private partijen om hierin te investeren. Met alleen publiek geld voor ontwikkeling en beheer komen we er niet. Heldere ontwikkelingsplannen kunnen bijdragen aan het verwerven van fondsen.”

Een projectorganisatie gaat aan de slag met het uitvoeren van de gezamenlijke afspraken. Bedoeling is om aan de hand van uitvoeringsprogramma’s en gebiedsakkoorden daadwerkelijk werk te maken van de nu uitgesproken intenties.

Pdf Intentieverklaring Binnenduinrand

(Metropool Journaal, nr. 1-2011)